To summarize, Study 2 examined whet

To summarize, Study 2 examined whether readers of the textual self-description
portion of online dating profiles can detect profile deceptions, and which linguistic
cues influence their decisions. Based on people’s general inability to detect deception,
judges were expected to find it difficult to accurately assess daters’ trustworthiness
and to rely on faulty linguistic cues. These hypotheses were supported. First, judges
performed at chance when trying to classify daters on trustworthiness, consistentwith
previous research documenting humans’ poor deception detection ability. Second,
the only cue used by judges that is in fact related to deception (as established inStudy 1) was word count. The longer a self-description, the more trustworthy its
author was considered to be. In general, the pattern of results support theories
concerned with interpersonal perception, such as uncertainty reduction theory, and
they add to the growing literature about what people find trustworthy in online
contexts.
General discussion
The current studies set out to determine whether the language used by online
daters in their self-descriptions provides information about the deceptiveness of their
profiles. This question was addressed using both computerized linguistic analyses
(Study 1) and human coding (Study 2). Although computerized analyses identified
several linguistic correlates of profile deception, human judges were unable to detect
daters’ trustworthiness based on the written component of the profile, and they relied
mostly on linguistic cues unrelated to profile deception. These two studies advance
theory along several fronts, including the role of technological affordances in the
production of linguistic cues to deception, the relationship between deception and
self-presentation, and how individuals make judgments of trustworthiness in online
contexts.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เพื่อสรุปการศึกษา 2 ตรวจสอบไม่ว่าจะเป็นผู้อ่านคำอธิบายตนเองของต้นฉบับเดิม
ในส่วนของรายละเอียดโปรไฟล์เดทออนไลน์สามารถตรวจจับการหลอกลวงและที่ภาษา
ชี้นำอิทธิพลต่อการตัดสินใจของพวกเขา ขึ้นอยู่กับผู้คนทั่วไปจับเป็นก้อนในการตรวจสอบการหลอกลวง
ผู้พิพากษาได้รับการคาดหวังว่าจะพบว่ามันยากที่จะต้องประเมินความน่าเชื่อถือ daters '
และความหมายทางภาษาที่จะพึ่งพาความผิดพลาด สมมติฐานเหล่านี้ได้รับการสนับสนุน ครั้งแรกที่ผู้พิพากษา
ดำเนินการที่ .Blocks เมื่อพยายามที่จะจัด daters ในความน่าเชื่อถือ consistentwith
วิจัยก่อนหน้าการจัดเก็บเอกสารของมนุษย์ความสามารถในการตรวจจับแย่หลอกลวง ประการที่สอง
เพียงคิวที่ในความเป็นจริงที่ใช้โดยผู้พิพากษาที่เกี่ยวข้องกับการหลอกลวง (ตามที่จัดตั้งขึ้น inStudy 1) คือการนับคำ อีกต่อไปด้วยตัวเองคำอธิบายที่น่าเชื่อถือมากขึ้น
ผู้เขียนได้รับการยกย่องว่าเป็น โดยทั่วไปรูปแบบของผลการสนับสนุนทฤษฎี
ที่เกี่ยวข้องกับการรับรู้ระหว่างบุคคลเช่นทฤษฎีการลดสำนึกผิดและ
พวกเขาเพิ่มวรรณกรรมเพิ่มขึ้นเกี่ยวกับสิ่งที่ผู้คนหาที่น่าเชื่อถือในออนไลน์
บริบท.
ทั่วไป
ชุดปัจจุบันศึกษาเพื่อตรวจสอบว่าภาษาที่ใช้โดย ออนไลน์
daters ในคำอธิบายตัวเองของพวกเขาให้ข้อมูลเกี่ยวกับ deceptiveness ของ
โพรไฟล์ คำถามนี้ได้รับการแก้ไขโดยใช้การวิเคราะห์ทั้งภาษาคอมพิวเตอร์
(การศึกษา 1) และการเข้ารหัสของมนุษย์ (การศึกษา 2) แม้ว่าการวิเคราะห์ระบบคอมพิวเตอร์ระบุ
รายละเอียดความสัมพันธ์หลายภาษาของการหลอกลวงผู้พิพากษามนุษย์ไม่สามารถที่จะตรวจสอบ
ความน่าเชื่อถือ daters 'ขึ้นอยู่กับองค์ประกอบที่เป็นลายลักษณ์อักษรของรายละเอียดและพวกเขาอาศัย
ส่วนใหญ่ในความหมายทางภาษาที่ไม่เกี่ยวข้องกับรายละเอียดการหลอกลวง ล่วงหน้าอย่างรวดเร็วศึกษาสอง
redaktar abdominala ทฤษฎีนี้หลายมุมมองรวมทั้งบทบาทของเทคโนโลยี affordances ใน
การผลิตตัวชี้นำทางภาษาเพื่อหลอกลวงความสัมพันธ์ระหว่างการหลอกลวงและ
นำเสนอตัวเองและวิธีการที่บุคคลที่ให้คำตัดสินของความน่าเชื่อถือในออนไลน์
แวดล้อม